About Bowers & Wilkins

Abbey Road Studios

Abbey Road Studio is ongetwijfeld de beroemdste opnamestudio ter wereld. Synoniem met de beroemdste band ter wereld en nog steeds een bruisende opnamestudio voor pop-, rock-, klassieke en filmmuziek. Een groot deel van de muziek waar u naar luistert, is in Abbey Road opgenomen. En sinds het einde van de jaren tachtig worden daarvoor de studiomonitoren van Bowers & Wilkins gebruikt.

De relatie tussen de Abbey Road Studio’s en Bowers & Wilkins begon in 1988, toen de studio besloot de Matrix 801 als zijn referentie monitor te gebruiken. En deze relatie duurt voort tot op de dag van vandaag, nu de studio op de 800D’s vertrouwt. Het verhaal van Abbey Road Studios gaat echter nog veel verder terug ...

In 1931 kocht de Gramophone Company een uit 1831 daterend Georgiaans herenhuis, dat tot een opnamestudio werd omgebouwd. In het huis ernaast, dat ook eigendom van de studio was, werden de musici ondergebracht. Rond het midden van de vorige eeuw werd de studio veelvuldig gebruikt door de gerenommeerde Britse dirigent Sir Malcolm Sargent, die om de hoek woonde.


De Gramophone Company ging later een fusie aan met de Columbia Gramophone Company en richtte EMI op, dat de studio overnam. De studio stond destijds bekend als EMI Studio’s, totdat de naam in 1970 formeel in Abbey Road Studio’s werd veranderd. Studio 2 van Abbey Road werd in 1958 het brandpunt van rockmuziek, toen Cliff Richard and The Drifters (later Cliff Richard and The Shadows) daar ‘Move It’ opnamen, de eerste Europese rock-‘n-roll single. Enkele jaren later was de studio getuige van de overgang van ‘rock-'n-roll’ naar ‘rock’.

Ook The Beatles boekten gigantisch succes in Studio 2 en van het begin tot het midden van de jaren '60 waren The Beatles en Cliff & The Shadows zowat gezamenlijke eigenaars van de studio, waar ze vriendschappelijk om studiotijd streden. Het waren The Beatles die met de traditie braken door de opnametechnieken te wijzigen; een zet waarmee ze de grenzen van wat als populaire muziek beschouwd werd, voorgoed verlegden. The Beatles maakten optimaal gebruik van alles wat Abbey Road Studio’s hadden te bieden en innoveerden met flanging, backwards recording, automatic double tracking en gecontroleerde feedback.

De Abbey Road Studio’s worden het meeste geassocieerd met The Beatles, die daar tussen 1962 en 1970 praktisch al hun albums en singles hebben opgenomen. In 1969 gaven The Beatles hun laatste elpee de titel Abbey Road, naar de straat waar de studio gevestigd is (de opnamestudio werd pas in 1970 Abbey Road genoemd, een jaar na de productie van het album). Iain MacMillan nam de foto voor de cover van dit laatste album en de voetgangersoversteekplaats vóór Abbey Road Studios, waar de foto van de Fab Four genomen is, werd al snel een pelgrimsplaats voor Beatles-fans uit alle hoeken van de wereld. Een van de minder aangename gevolgen van deze populariteit is de lelijke graffiti die bezoekers op het hek van de studio schrijven en de regelmatige diefstal van straatnaambordjes. 

Abbey Road heeft echter heel wat meer te bieden dan alleen The Beatles. Ook de meeste albums die Pink Floyd tussen het einde van de jaren '60 en het midden van de jaren 70 heeft uitgebracht, zoals The Piper at the Gates of Dawn (1967), A Saucerful of Secrets (1968), Music from the Film More (1969), Ummagumma (1969), Atom Heart Mother (1970), Meddle (1971), The Dark Side of the Moon (1972 - 1973) en Wish You Were Here (1975), werden in deze studio opgenomen.


Vele jaren later koos Pink Floyd Abbey Road Studios opnieuw voor de mixsessions van de live dubbelelpee Delicate Sound of Thunder (1988) en enkele overdubs voor The Division Bell (1994). Recentelijk heeft Floyd-gitarist David Gilmour hier enkele tracks voor zijn nieuwe soloalbum On an Island opgenomen. Verder heeft Syd Barrett hier The Madcap Laughs en Barrett (1970) opgenomen

Welbekende producenten en geluidstechnici die in Abbey Road hebben gewerkt, zijn Sir George Martin, Geoff Emerick, Norman ‘Hurricane’ Smith, Ken Scott, Mike Stone, Alan Parsons, Phil McDonald, Richard Lush en Ken Townshend, uitvinder van het baanbrekende studio-effect automatic double tracking (ADT).

Naast de enorme hoeveelheid klassieke pop en popmuziek die in de Abbey Road Studio’s werd opgenomen, is Abbey Road tevens de geboorteplaats van de muziek voor talloze beroemde films. Raiders of the Lost Ark, Return of the Jedi, The Last Emperor, Batman, Memphis Belle, Shining Through, City Of Joy, The Fisher King, Immortal Beloved, Interview With A Vampire, Little Women, The Madness Of King George, Apollo 13, Lord Of The Rings: Fellowship Of The Ring, Lord Of The Rings: Two Towers en Lord Of The Rings: Return Of The King. Harry Potter & The Chamber Of Secrets, Harry Potter & The Philosopher’s Stone. De lijst is haast eindeloos en blijft groeien.

Door het enorme aantal titels kun je de studio haast niet meer zien, maar bij de Abbey Road Studio’s gaat het uiteraard ook om kwaliteit. Kijkt u naar de albums en filmmuziek die hier in de loop der jaren zijn opgenomen, dan wordt het al gauw duidelijk dat ook kwaliteit een uiterst belangrijke rol speelt. De kwaliteit van de artiest en de kwaliteit van het geluid.


Community discussion

Find out what Bowers & Wilkins customers and audio enthusiasts are talking about on our blogs, and read in-depth articles in the Sound Lab.

Copyright © 2014 Bowers & Wilkins. All rights reserved.